JUBILEUSZ 50-lecia Elbląskiego WOPR
Za nami wyjątkowe i uroczyste obchody 50- lecia istnienia Elbląskiego Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, które odbyło się dnia 14 listopada br. w ratuszu staromiejskim w Elblągu, pod patronatem honorowym Prezydenta Miasta Elbląga. Wydarzenie miało niezwykle podniosły charakter i pozwoliło wspólnie podkreślić znaczenie półwiecza pasji i służby na rzecz bezpieczeństwa wodnego. Była to okazja do posumowania pełnego wyzwań i sukcesów etapu w historii lokalnego WOPR. Wśród gości obecni byli m.in. przedstawiciele władz samorządowych – Robert Turlej członek Zarządu Urzędu Marszałkowskiego Województwa Warmińsko -Mazurskiego, Piotr Grefling –dyrektor zarządzający ds. bezpieczeństwa w Urzędzie Miejskim w Elblągu, Krzysztof Grycko – Naczelnik Wydziału Ochrony Środowiska w Starostwie Powiatowym, mł.insp. Marek Tarwacki - Zastępca Komendanta Miejskiego w Elblągu, Wicedyrektor Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Elblągu – Natalia Szrama, prezes Mazurskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego w Giżycku – Jarosław Sroka, prezes Malborskiego WOPR - Iwona Ciecholewska z wiceprezes Dorotą Grzywacką, prezydent ROTARY CLUB ELBLĄG CENTRUM - Agnieszka Czerepko, sponsorzy, partnerzy, działacze Elbląskiego WOPR.
Całą uroczystość poprowadził Robert Bieńkowski – wieloletni przyjaciel stowarzyszenia wraz z prezesem Piotrem Zielińskim i wiceprezes Kamilą Połomka. Istotnym elementem programu była prezentacja przedstawiająca 50 lat działalności Elbląskiego WOPR – pełna wspomnień, historii, fotografii osób, które przez lata budowały siłę i tożsamość stowarzyszenia. Zanim to jednak nastąpiło prezes poprosił uczestników uroczystości o powstanie i przypomniał słowa przysięgi ratownika WOPR zaczynając od słów: „ Ja, ratownik Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, przyjmuję za swe godło niebieski krzyż i złotą kotwicę, przyrzekam sumiennie i w pełnym poczuciu odpowiedzialności moralnej wypełniać swoje obowiązki społeczne. Dopóki zdrów będę…”.
Podczas jubileuszu wręczono odznaczenia Błękitny krzyż WOPR, Brązową Odznakę WOPR za zasługi, a także liczne podziękowania i listy gratulacyjne dla osób i instytucji wspierających działalność ratowniczą.
Całości wydarzenia towarzyszyła również część artystyczna –swoje znakomite umiejętności wokalne zaprezentowali młodzi artyści z Młodzieżowego Domu Kultury DIAMENTY oraz uczennica III Liceum Ogólnokształcącego w Elblągu – Gabrysia Kalinowska, która spotkała się z ogromnym uznaniem uczestników gali.
Po części oficjalnej goście zostali zaproszeni na skromny poczęstunek, który sprzyjał rozmowom, wspomnieniom i integracji międzypokoleniowej środowiska ratowniczego.
Połowa wieku działalności Elbląskiego WOPR to nie tylko ważna rocznica organizacyjna – to przede wszystkim historia ludzi, którzy przez dekady poświęcali swój czas i energię by dbać o bezpieczeństwo mieszkańców Elbląga i całego regionu.
Elbląskie WOPR powstało 16 listopada 1975 z inicjatywy grupy społeczników i wodniaków, którzy widzieli potrzebę stworzenia zorganizowanej struktury odpowiedzialnej za ratownictwo – Zenona Mizerskiego (pierwszego prezesa , instruktora ratownictwa i prekursora nauki pływania w Elblągu ) oraz Bożeny Ruszkowskiej (prezesa WOPR Elbląg przez blisko 41 lat). Pierwsze działania skupione były wokół zabezpieczenia jednego z największych kompleksów basenowych ( liczący 450 m długości i 150 m szerokości) przy ulicy Spacerowej w Elblągu, który stał się jednocześnie pierwszą siedzibą Elbląskiego WOPR. Od początku stowarzyszenie borykało się z problemem uzyskania lokalizacji na budowę woprowskiej stanicy żeglarskiej. W przeciągu kilku kolejnych lat zmieniał siedzibę pięciokrotnie, aż ostatecznie od ponad 20 lat stacjonuje na Krytej Pływalni MOSiR w Elblągu. Obszar działania jest jednak niezmienny; Elbląskie WOPR zabezpiecza obszary wodne powiatu elbląskiego, Miasta i Gminy Elbląg, Gminę Tolkmicko z obszarami wodnymi: Zalew Wiślany, rzeka Elbląg, Jezioro Druźno, rzeka Dierzgonka, rzeka Tyna, Kanał Jageilloński i Kanał Elbląsko – Ostródzki.
Udział w licznych mistrzostwach w ratownictwie wodnym od 1975 r., przyniósł Elbląskiemu WOPR dynamiczny rozwój. Byliśmy organizatorami m.in. Zawodów Ratowników WOPR o Grand Prix Mierzei Wiślanej w Krynicy Morskiej 5 sierpnia 1979 r. oraz Eliminacji Strefowych do Mistrzostw Polski w Ratownictwie Wodnym w 1980 r.
W czasach, gdy sprzęt był ograniczony, a działania opierały się głównie na determinacji, zaangażowaniu i wolontariacie ratowników - budowano fundamenty, które z czasem przerodziły się w profesjonalną i doskonale przygotowaną służbę, liczącą na dzień dzisiejszy 108 członków stowarzyszenia z ważnymi uprawnieniami. Od 1975 r. wyszkolono 3303 ratowników wodnych , wyedukowano z zakresu udzielania pierwszej pomocy, bezpieczeństwa nad wodą w trakcie wypoczynku letniego czy zimowego na lodzie- blisko 91.996 dzieci i osób dorosłych. Organizowaliśmy liczne projekty, programy edukacyjne, pokazy ratownictwa wodnego i lodowego, kolonie letnie, półzimowiska, zawody pływackie dla całych rodzin pn. Rodzinny Festyn Pływacki, MASTERS, Mikołajkowe Zawody Pływackie. Utworzyliśmy w 2008 roku Młodzieżową Drużynę WOPR w Tolkmicku, składającą się z dzieci z rodzin dysfunkcyjnych jako alternatywę aktywnego spędzania czasu wolnego. Zabezpieczaliśmy liczne regaty na Zalewie Wiślanym, włączyliśmy się do akcji BOJA, KRUCHE ŻYCIE a także nieśliśmy pomoc dla powodzian w roku 2024.
Baza sprzętowa z roku na rok się powiększała dzięki otrzymanemu wsparciu ze strony Wojewody, Marszałka Województwa Warmińsko – Mazurskiego oraz Prezydenta Miasta Elbląg. Z roku na rok rosła również liczba interwencji na wodzie – przeprowadzono 7171 akcji, od drobnych pomocowych typu holowanie jednostek, które ugrzęzły na mieliźnie po akcje poszukiwawcze w czasie sztormu na Zalewie Wiślanym, czy udzielanie pomocy osobom poszkodowanym w trakcie zderzenia motorówki z „bananem” ciągnącym wczasowiczów.
Pół wieku działalności to tysiące godzin dyżurów, akcji ratowniczych oraz tysiące uratowanych osób. Ratownicy Elbląskiego WOPR byli wszędzie tam, gdzie była taka potrzeba. Choć technologia i sprzęt odgrywają coraz większą rolę , serem WOPR pozostają ludzie.
Idealnym podsumowaniem są słowa drugiego prezesa Kazimierza Ratajczyka z 1978 r. „Członkowie WOPR to przeważnie ludzie, którzy przez swe społeczne zaangażowanie stoją na straży ludzkiego życia. Powinni więc być otoczeni szczególną troską i pomocą. Jako działacze społeczni mają prawo tej pomocy oczekiwać”.
Nasza historia nie zostałaby napisana bez otrzymanego wsparcia. Dzięki współpracy mogliśmy skuteczniej edukować, profesjonalniej szkolić i szybciej reagować w sytuacjach zagrożenia. Otrzymana pomoc miała realny i wymierny wpływ na bezpieczeństwo całej społeczności, za co serdecznie DZIŚ dziękujemy.
fot. Anna Dembińska / archiwum portEl.pl

